Essche Boys VR1 – Helvoirt VR1

08
november
2016

Auteur: Pleun den Ouden

Op de eerste zondag van november was het matchday! Helvoirt dames 1 de grote concurrent stond op het programma, wie zou er met de eerste plek vandoor gaan! Een heus Facebook evenement, veel mooie (uhum stoere) praatjes en zat-voerende-pogingen tijdens de Helvoirtse boerenovertrek in Ons Café gingen aan deze wedstrijd vooraf. Het voelde als Ajax-Feyenoord, alleen de mannen van Voetbal International hadden deze wedstrijd nog niet over de tong laten gaan. Maar hé, wat niet is, kan nog komen toch? Ik hoor je denken hoezo Ajax-Feyenoord? Spoileralert: Menno, onze trainer en coach in opleiding, is deze wedstrijd over de hekken heen gesprongen. De hooligan!

We waren iets verlaat, volgens de planning hadden we om 11.15 uur in Helvoirt moeten arriveren, maar door omstandigheden vertrokken we toen pas in Esch. De dames 30+ hadden vrijdagavond onze shirts geleend en deze zoals afgesproken bij Essche Boys neergezet. De vraag was waar? In geen velden of wegen waren onze shirts te bekennen, Greetje probeerde de paniek nog wat op te voeren ‘een ander team heeft vast onze shirts meegenomen’. Waarmee ze probeerde te verbloemen dat ze maar met een half oog gekeken had. Want nadat we het noodplan hadden ingezet, kwam de tas plots tevoorschijn (stiekem zijn we Greetje dankbaar, want zonder haar hadden we een kwartier langer moeten warmlopen). Hup dames, snel de auto in en gaan met die banaan!

Eenmaal aangekomen in Helvoirt wees Harley ons de juiste kleedkamer aan. De kleedkamer waar één setje kleding in hing van een man. Deze man vond het in zijn kleedkamer te ‘druk’ en liep nietsvermoedend onze kleedkamer in. ‘Ey joh we zijn al te laat, moven’. Nou oke genoeg geluld, tijd voor de wedstrijd.

Om 12.00 ging de bal rollen op het Helvoirtse kunstgras. Kunstgras ja, want in Helvoirt krijgen ze dat wel van de gemeente. Al snel was duidelijk dat beide teams zeer aan elkaar gewaagd waren. Deze wedstrijd is zo snel nog niet gespeeld. Al in de eerste minuten moesten wij een tegenslag verwerken Erna -madame terug van weggeweest- moest het veld weer geblesseerd verlaten. Noor schoof door naar de laatste man positie, Michelle voorstopper en Andie kwam op de backpositie.

Vrij snel nadat Erna het veld verliet, viel de eerste goal. De thuisclub schoot de bal beheerst in de netten, na een hele mooie aanval. Noor had een ander beeld bij deze mooie aanval en bracht op verschillende wijzen haar gefopte gevoel uit ‘sooo, werd ik even gefopt’, ‘ik werd gefopt joh’, ‘hup draai en weg, gefopt’. De dertig minuten daarna lieten we Helvoirt, voornamelijk op het middenveld. Heel veel kansen hebben ze niet gecreëerd, maar ze kregen wel de ruimte om te laten zien wat zij in huis hadden. Wij hebben toen laten zien dat we echt goed kunnen verdedigen, maar opbouwend kwamen we niet echt uit de verf. Laat/later brak Helvoirt opnieuw los van de verdediging. Oog in oog met Pleun, die het schot in eerste instantie wist te blokken, maar in de rebound kansloos was.

Tijd voor de rust, we konden wel een oppepper gebruiken. In de rust was de conclusie dat er kei hard gewerkt werd, maar dat Helvoirt nu echt beter ging. Een beetje zo als Hilary en Trump, hij ging beter en wij hadden het graag anders gezien. Reden genoeg om de tweede helft een beetje meer pit te geven en desnoods wat meer risico.

De eerste 15 minuten waren we opnieuw zoekende en dat resulteerde in twee spannende botsingen met minstens drie speelsters voor de goal, maar uit deze chaos viel gelukkig geen doelpunt. Vervolgens gingen wij voetballen, Andie drukte vanuit de verdediging op de juiste momenten mee in de aanval, waardoor Helvoirt het soms kwijt was. Beide teams bleven aan elkaar gewaagd, maar ook wij konden eindelijk laten zien waarvoor we naar Helvoirt waren afgereisd. Een potje voetbal! Verschillende doelpogingen van Tjoenis santa boules, Lisa, San en Yvonne belandden niet achter de -goed keepende- Helvoirtse keeper. Maar toen gaf San een diepe bal perfect (zoals zo vaak) op Lisa, die de bal mooi voor de goal gaf. Tjoenis santa boules wilde het nog even spannend maken door over de bal heen te trappen, maar daar was MANON. Het meisje waarover de jeugd van tegenwoordig een nummertje schreef, het meisje dat altijd back staat en nauwelijks voor de goal komt. Manon tikte de bal zeer beheerst binnen, bam! 2-1, hard werken wordt beloond. Snel met z’n alle terug naar onze eigen helft, want we hebben nog zo’n 8 minuten om de gelijkmaker te maken.

Dat bleek helaas te kort, Helvoirt schreef de drie punten bij! Maaaaar dames we hebben kei hard gewerkt, ze komen ook nog een keer bij ons op bezoek en dan gaan we ze het gewoon vanaf het begin moeilijk maken! Tijd voor drankjes tijdens de Hollandse middag want Yvonne is jarig! Ajuuuuu

Morgen spelen we om 10.00 uur uit tegen BMC.