Essche Boys JO19-1 VS SBC JO19-2

24
oktober
2016

Auteur: Pleun den Ouden

Ik kan zeggen dat ik gespannen ben. Sinds kort is besproken dat er elke week een verslagje op de site komt. En als Razende Reporter van het Zuiden mag ik het spits afbijten. Dus vanuit mijn schrijversstoel, doop ik mijn ganzenveer in de inkt en begin met schrijven. Ik schrijf:

Eindelijk mogen we weer een keer op ons eigen veld aftrappen. Het doet mij deugd dat ik bij aankomst zie dat het veld er alweer perfect gemaaid bijstaat. Daarnaast was ik ook blij om te zien dat er weer fitte gezichten op de hoofden van de A-spelers stonden; en dan kijk ik vooral naar Daan Boleij, Luuk Wolfs en Jacco Vandijk. Maar dat moest vandaag ook wel, om maarliefst 2 redenen. Ten eerste hadden we vandaag een sterke ploeg tegen en daarnaast was het vandaag fotodag. Iedereen – behalve Remi Bekkers – had netjes zijn haar gedaan en zijn kaken gladgeschoren.
In het spelershome werd ons door Adje Wolfs nog de nodige informatie ingefluisterd voordat we aan de wedstrijd zouden beginnen. Je kon al meteen zien dat Maureen Wolfs-Schalkx bij hun thuis de kerst – en verjaardagskaarten schrijft, want Ad meent mijn naam nog steeds met een ‘C’ te schrijven. “Roel vandaag gaan we jou als back stationeren, Stijn gij gaat keepen als ene leeuw en Annie gij blijft bij oe man staan…als ie gaat pissen ga je nog mee,” waren de woorden van Ad. Nagenoeg is het woordje: 16!! – een veelvoorkomende spreuk van Ad – vandaag niet genoemd. Maar we moeten van start. En terwijl de donkergrijze lucht boven ons hangt, zet Marco zijn zonnebril op en analyseert vanaf de bank de eerste helft, zodat hij straks precies weet wat er gedaan moet worden.
Met het fluitje van de scheidsrechter aan de mond, kon de wedstrijd van start gaan. Een sporadisch verschijnsel was dat we vandaag eens een keer NIET slap zijn begonnen. We vechten er juist keihard voor. Achterin wordt er erg goed geanticipeerd op de ballen die door SBC de diepte in worden geschoten. Al binnen de kortste keren komen de blessures oplopen. Daans mond bloed, Zoef Zoef krijgt een stoemp op zijn neus en Remi loopt ook al niet lekker vandaag. Gaan zij de geblesseerde Joost Scheutjens achterna?
SBC in balbezit en met de vaart naar voren wagen ze een schot. Stijn duikt maar de bal geraakt – door zijn handen heen – in de goal. Essche Boys staat met 1-0 achter. Luuk loopt op rechts én af en toe ook op links het snot voor de ogen, maar voorin worden de kansjes jammer maar helaas nog niet afgemaakt. En zo wordt de thee gedronken in de kleedkamer met een achterstand van 1-0. Remi kan zijn plek op het middenveld niet meer doorzetten en moet in de tweede helft het veld verlaten. We zetten Marco Wagenaars voorin, zo ver mogelijk van onze goal af. Ben – die sinds kort onze training op de donderdag verzorgd – neemt tijdens de tweede helft, geheel undercover, een plekje in de schaduw. De meeste van ons kennen Ben al talloze weken en weten dat hij ook probeert bij de wedstrijden te zijn, maar daar moet Daan Boleij nog even aan wennen. Onze Daan, die afgelopen donderdag een keer niet hoefde te werken en Ben voor het eerst de hand schudde. Goed gedaan jongen!
En dan gaat de bal weer richting de kant van Esch. Tom Peijnenburg – die vandaag een lastige wedstrijd heeft op het middenveld – kan de bal niet onderscheppen en de bal vliegt richting de goal. BAM. Stijn slaat hem weg…….maar uit de rebound kan er nog net een spelertje bij die hem in de touwen jaagt. Essche Boys laat het hoofd zakken, maar zoals wij hebben geleerd: Stoppen? Nooit!
Esch krijgt een vrije trap op plusminus 25 meter van de goal. Zoef seint al door naar Julio Ginkel dat de bal kort gespeeld moet worden. Julio aarzelt, Zoef Zoef’s technische kunsten kennende. Toch, tegen beter weten in, geeft hij hem kort mee aan Koen. Hij schiet……Ik weet niet meer wat er gebeurde. Sommigen zeggen Tom Peijnenburg – onwaarschijnlijk – anderen zeggen eigen goal, maar het maakt niet uit. De bal raakt de touwen en het is 2-1. We gaan door, alles of niets. Dan maar doorlopen met blessures. Lars Van Wanrooij mag ook nog meedoen. Zijn wedstrijd bij de B zit erop, dus dan maar meedoen met de écht goede voetballers. Lars speelt een klasse wedstrijd, een aanwinst voor het team zou ik zeggen.
Opeens escaleert heel de boel. Ken pakt de bal in zijn handen, alsof hij meedoet met de korfbalwedstrijd van zijn zusje, aannemend dat er gefloten werd voor een vrije trap. SBC wordt helemaal wild. Coaches komen het veld op gelopen en het is geroep hier en geroep daar. Gelukkig houdt de scheids het hoofd koel en gaat de wedstrijd gewoon door. Een paar minuten daarna is het weer raak! Zoef rent de diepte in. Met het woord ’16’ in zijn hoofd kijkt hij naar links en geeft hem op de aansnellende Jacco. Hij schiet hem en de bal vliegt feilloos de goal in. 2-2!!
Lars El Fantastico krijgt de bal voor zijn voeten. Hij loopt naar voren en ziet Koen de diepte in rennen. Een prachtige bal gaat de diepte in. Hier moet de 3de goal uitkomen. De bal rolt strak en belandt in de voeten van Zoef Zoef. Zoef – de technische schlemiel die het is – laat de bal op zijn teen vallen en de keeper kan hem zo oppakken. Kans verpest! Dit was de allerlaatste kans die Esch kon krijgen. Het is einde wedstrijd.
Voordat ik dit verslag beëindig kan ik toch een speciaal moment niet – zonder er wat over te schrijven – voorbij laten gaan. Ik wil even een groot applaus voor Mariëlle Wagenaars, die afgelopen week jarig is geweest. Mariëlle is een van de redenen waarom ik door blijf schrijven met de verslagen. Een fantastische vrouw, die altijd kan genieten van deze wekelijkse klets en elke week de moeite doet om er eventjes onder te reageren. Daarom nodigen wij haar uit bij onze volgende wedstrijd over twee weken en hebben wij een plekje op de bank voor jou gereserveerd. Als een soort van: ‘pupil van de week’. Zakje chips en AA zijn incluis en daarnaast heeft ze een grote kans om een helft mee te mogen voetballen. Mariëlle, van harte! en ik zeg tot over twee weken!