Essche Boys VS Vowap….Voap….uhhh….V.O.A.B.

13
december
2016

Auteur: Pleun den Ouden

Hupakee. Sinterklaas hebben we de deur uit geflikkerd en we maken aanstalten naar de kerst. Geen rijmend verslag meer, maar gewoon ouderwets, Brabantse klets van uw wekelijkse penvoerder. Want voor een kerstverslag is het nog net een weekje te vroeg. Hou er alvast rekening mee Yannic van Gerven. WIJ doen volgende week een kerstverslag. Dan weet je dat alvast, zodat er niet weer een miscommunicatie tussen schrijvers onderling plaatsvindt.

Op deze barre, miezerige herfstdag kon Esch weer thuis gaan voetballen.
Maar voordat wij in de kantine aankwamen, stopten we even om bij de B te gaan kijken. Daar worden we met stomheid geslagen. Ten eerste zien we daar Amin Asamis. Op zichzelf is dat al een wonderbaarlijk feit, maar waar is Nour Asamis dan. Van Amin horen we dat hij op moest passen op Kelly Kopdol, als dat je echte achternaam is. Ten tweede zien we daar voor de dug-out van de B….pardon……onze waterzak staan. Vorige week was hij gevuld door Jacco toen wij er pardoes achterkwamen dat onze waterzak verdwenen was. Gelukkig is het mysterie van de verdwenen waterzak opgelost, maar bij aankomst in de kantine komen wij tot nog een vraag. “Waar is Julio?”
Stijn van Kasteren haalt zijn SCHOUDERS op. Zonder afmelding bij de trainers is hij er niet bij vandaag. Het is Jacco die ons het verlossende antwoord geeft: “Gister zijn we naar Gestel geweest.” meldde hij ons, “Toen heeft hij mijn friet op de grond gegooid omdat hij teveel gedronken had.”
En met een schaars aantal fitte spelers moesten we het gaan doen op eigen veld. Stein van Kasteren gaat ‘op de SCHOUDERS staan’ van Stijn, en neemt het bontgekleurde keepersshirt weer in de armen. Alleen moet er dan nog een vlagger komen. Er wordt naar Daan Boleij gewezen. Uiteindelijk is het niet Daan, maar is het de geblesseerde Stijn van Kasteren die de SCHOUDERS er onder zet en de vlag – met zijn linkse hand – aan moet pakken. Want hij moet toch aan zijn ‘trekken’ komen, aangezien dat nu niet meer gaat met rechts……flauw.

En met een verrassende scheidsrechter kunnen we de wedstrijd beginnen. Kees. Niet Kees Vugs of Cees van Weert, maar Kees den Ouden. Want dames en heren #feitjes. Als er in Esch een Kees geboren wordt, wordt er automatisch een stempel met ‘scheidsrechter’ op het hoofd van de desbetreffende Kees gezet.
Kees toetert op zijn fluit en de wedstrijd kan van start gaan. En wat ik zie is: balverlies, balverlies…af en toe nog een beetje balverlies en als laatste ook nog heel kort eventjes wordt de bal verloren. V.O.A.B. waagt het op een schot, en van plusminus 25 meter, jaagt hij de bal strak over de grond richting Stein. Stein gaat op zijn knieën zitten maar ziet de bal over zijn handen de goal in glijden. We staan met 0-1 achter. Maar wij gaan meteen weer van start. Op z’n ‘ouderwets’ wordt Zoef Zoef de diepte ingestuurd. Maar nog voordat hij de bal voor kan geven is het al raak. Onbesuisd wordt er ingegleden op hem, precies op zijn pijnlijke voet – die al bijna in het gips moest.
“BAL VAST!” roept men. Jacco laat langzaam zijn hand in zijn voetbalbroekje glijden….bal vast.
Gelijk een bliksemflits ziet Koen zijn leven aan hem voorbij flitsen…zijn eerste stapjes….mijn 5 cavia’s die ik stuk voor stuk in de kliko kon sodemieteren…..de keer dat hij als een smeagol boven de viooltjes van Michel Van de Sande stond…partycrashing op de reünie van Monique Van Wanrooij-van Vught…..wilde feesten in de blokhut…..en shortcut door het park met Rick Van Kasteren om vervolgens in een slapende wijk de skelter te nemen….maar het was niet het einde. Zijn ogen gaan open en staren naar de hemelse grijze lucht boven hem. Hij kan het veld na ongeveer 10 minuten weer verlaten en kan hij zich weer richten op het verslag voor de zaterdagavond. En weer zet de trend voort. Balverlies en nog eens balverlies. Onze wedstrijd ging gepaard met het kleurverloop van de lucht. Het werd steeds somberder en donkerder. Het enige lichtpuntje in het hele schouwspel was de glow-in-the-dark jas van Ad vd Loo. Gelukkig hebben wij in onze goal nog Steintje Voet staan, die ondanks alles er mooie ballen uitslingerd met handen en voeten.

De tweede helft is idem. Maar niet alleen onze Zoef valt geblesseerd uit. Ook Remi Bekkers en Marco kunnen het veld verlaten.
De tweede goal valt uiteindelijk. V.O.A.B. gooit de bal voor waarop een ander hem bij de tweede paal in het net kan maaien.
De koppies beginnen te zakken. Luuk in balbezit. “GOOI VOOR!” roept Ken. Ik zie de twijfel in zijn ogen. Moet ik de bal nu oppakken en richting de 16 gooien of…..nee. Hij doet wat hij moet doen. Hij probeert het maar we vergeten onszelf te belonen. Echter, de tegenstander niet. Wanneer zij een corner nemen wordt deze door V.O.A.B. benut. Zij maken er 0-3 van.
Plots hebben alle bankzitters dezelfde vraag in hun hoofd. Aan de overkant staat een mystieke dame. Maar wie? Er worden verschillende speculaties gedaan. Is het Benthe? Is het Iris? Onze engel? (waarschijnlijk niet) of is het Ben in een vermomming om ongestoord naar ons te kunnen kijken……
En dan. Joost Scheutjens maakt een prachtige goal. Maar dan de verkeerde. Een bal wordt voorgegeven door V.O.A.B. Joost zet zijn blondbegroeide hoofd in. Raakt de bal en werkt hem schitterend via de binnenkant van de paal in de goal. 0-4. Gelukkig wordt bij deze gebrekkige stand afgefloten.
Lekker douchen en gauw vergeten. Daan zorgt er nog even voor dat Judith Janssen nog eens extra werk krijgt. Uit liefdadigheid neemt hij de shirtjestas mee naar huis. Volgende week kan hij hem meenemen. “Daan kennende zullen we het hem nog wel meerdere keren herinneren” – Joost.

Fijn weekend mensen!