St. Michielsgestel 4 – Essche Boys 2

25
oktober
2016

Auteur: Pleun den Ouden

Ik hoor u al denken: ‘ohjee daar hedde die van Velthoven weer met z’n gezever’ en ja ik moet u helaas gelijk geven. Na tijden van afwezigheid, veler verzoek van menig trouwen fans en de jeugd (Koen Schalkx) een kans te hebben gegeven, is het niveau tot een dusdanig verslechterd dat het weer eens tijd werd om de draad op te gaan pakken. Dit komt mede door Esscheboys, want daar hebben ze verzonnen dat elke week een ander team een verslag voor op de site gaat produceren. Dit keer was Esscheboys 2 de gelukkige. De pennenridder van het 2e werd aan het werk gezet en dit is het resultaat. Het begon allemaal op een koude mistige zondagmorgen in oktober…

7:50 de wekker van onze fries Pim Laansma gaat af. 7:52 Pim springt uit zijn bed. 7:52:34 Pim kijkt naar buiten. 7:52:38 Pim gelooft zijn ogen niet. 7:52:42 Pim wrijft door zijn ogen en knijpt voor de zekerheid nog in zijn arm. 7:52:50 terwijl Pim weer naar buiten kijkt ziet hij dat het dus echt gevroren heeft. 7:52:55 Pim voelt zichzelf een beetje ziekjes, dit heeft overigens niks met de avond ervoor te maken. Het is dat malle griepje uit t noorden, de Elfstedenkoorts ook wel genoemd. Voordat hij vanuit de pastorie naar ’t Witje vertrekt belt hij voor de zekerheid nog een rayonhoofd op, deze laat op zijn beurt weten dat it net oan giet. Pim pinkte een traantje weg en vervolgde zijn weg naar het voetbalveld. Overigens moet ik wel vermelden dat wanneer it bij Pim net oan giet hij de hele dag fysiek en mentaal afwezig was zo ook vandaag, maar daar zal nog op terug gekomen worden. Toen ik zondagmorgen om 10 over half 9 de kantine in kwam deed het mij deugd dat er toch een aantal frisse koppies aan de bar zaten. Na pratende over de Hollandse kots en met het liedje van ‘ik schrijf je naam met mijn vingers in het zand’ in ons koppie vertrokken wij richting Sint-Michielgestel.

Voor de voetballers onder ons, jullie weten allemaal dat je nooit in je eigen kleedkamer een grote boodschap doet. Tot groot ongenoegen van ons voelde Bjorn zijn poepje al bijna tegen het doek aan zitten en hij besloot dus om deze, op het urinoir van onze kleedkamer, de vrije loop te geven. Bah Bjorn en voor straf kreeg hij de vlag in zijn hand gedrukt. Enfin genoeg over onzinnige dingen geluld we gaan naar buiten. Aan de warming up konden wij al merken dat om 10 uur voetballen niet echt aan ons besteed zou zijn. Het was allemaal gezapig, een enkeling zat met haar gedachte nog bij de Hollandse kots, weer een ander bij de Elfstedentocht en voor Kees Vugs was het gewoon nog vroeg. Voordat we aan de wedstrijd begonnen werden we nog even op onze vingers getikt door Michel, dat het zo echt niet kon en dat er dus een schepje of 2 boven op moest, enfin. Gestel had trouwens vanwege de vorst, voor de wedstrijd de rubberen zomerband korrels vervangen door winterbandkorrels op het kunstgrasveld.

We begonnen de wedstrijd helemaal niet zo onaardig. Op een paar slordigheden na werd er ook best goed gevoetbald. Ondanks de dichte mist wisten we de toch aardig bij de blauwwit gestreepte voetbalparels van Esscheboys 2 te krijgen. We kregen enkele mogelijkheden ook ik zelf heb er daar 2 of 3 van verprutst. Foute keuzes of het keepertje stond in de weg. De keeper ,die er eigenlijk niks van kon, wist door middel van een wereldredding een schot van jewelste (notabene van mijzelf) via de lat eruit te tikken. Chapeau hoor! Uiteindelijk was het Rick van Kasteren die het wel genoeg vond geweest met de brilstand. Hij prikte het balletje mooi onder in het hoekje, 1-0! Na een tijdje gaat het mis voor huilie huilie Paul. In een duel belandde hij op de voet van een tegenstander. In het begin dacht iedereen dat hij een schwalbe had gemaakt, omdat hij dan ook meestal schreeuwt als een gillende keukenmeid. Dit keer was het echter geen aanstelleritis. Au aan het enkeltje. Pim, onze fries, kwam in de ploeg voor Paul. Pim die vanwege de vorst de NOORen van Rick van Kasteren had geleend, kwam met de beste intenties het veld op. Je moet nooit over een nacht ijs gaan wordt wel eens gezegd en helaas zakte Pim door het ijs. Die hebben we de hele wedstrijd niet meer gezien. Of had hij een geel-zwart gestreept shirt aangetrokken? Inmiddels was Guno in de ploeg gekomen voor Pieter. Ik werd teruggezet naar t middenveld en Guno kwam in de spits te staan. Dit bleek een gouden zet van de trainer, want G maakte er voor de rust 2-0 van. Mooie goal, prima aanval, niks op aan te merken. Rust.

Tijdens de thee moesten we helaas ook afscheid nemen van Gerben, want hij moest wederom uitvallen met zijn lies. Voor hem kwam Bart Kuijs in de ploeg. Dat betekend dus dat Cas aka Wesley hangend op links komt te spelen. Er heerste een jolige stemming en ik denk dat de meeste van ons dachten dat de overwinning wel binnen zou zijn.

Dit bleek echter niet het geval. Gestel die een goede speler had ingebracht, maakte ons het verrekt lastig. Of waren wij het zelf die die ons weer eens in de problemen zouden brengen. Ik had er in ieder geval een hard hoofd in. Toen kwam het moment dat Mell aan de spreekwoordelijke noodrem moest trekken. Na wat geklungel was hij degene die met een bewust tikje op de man, met geel het podium 10 minuten moest verlaten. Gelukkig kwamen wij wel op 3-0. Guno had afgelopen EK goed opgelet bij het doelpunt van Graziano Pèlle. Rick werd op snelheid naar de hoek gestuurd en met een voorzet die in de tweede wereldoorlog al was door getelefoneerd bereikte hij Guno. Die natuurlijk op zijn beurt op de goede plek stond en de bal hangend in de lucht snoeihard tegen de touwen schoot. Echter kreeg Guno het een beetje hoog in zijn bol, want niet veel later probeerde G met een onmogelijke hakbal op goal, de harten van de supporters te veroveren. Gelukkig voor ons en voor hem eindigde deze actie in een regelrechte flop. Tegen het einde van de wedstrijd, toen de vedettes al op de bank zaten, werd het ook nog 4-0. De goal was bijna identiek aan de 3-0 alleen nu waren de rollen letterlijk omgedraaid. Nu gaf Guno de bal voor en maakte Rick de bal in NOORdelijke richting af. Fantastische goal weer! Dit is tevens de eindstand na een mindere 2e helft.

Ondanks dat mocht het de feeststemming niet drukken want nog voordat de 12 in de klok zat werden de goudgele cilinders al weer genuttigd. Nadat de goed uitziende keukenmeid van Gestel de ballekes uit het jus had gehaald vertrokken we in feestelijke stemming richting Esch, waar het nog lang gezellig zou zijn. Even dreigde de boel nog te escaleren. Nadat de passagiers van Cas den Ouden dusdanig veel commentaar hadden op chauffeurstalenten van hun piloot, besloot hij het gezelschap eens even te vertellen hoe hij erover dacht. Hij zette de auto aan de kant op de carpool, sprak ons aan en zei dat hij er helemaal klaar mee was. Hij stapte uit. Hij deed de auto met ons erin op slot en hij vervolgde zijn weg naar het witje met de benenwagen. Volgende week moeten we weer tegen Gestel. Ik neem aan dat Cas zijn auto dan wel voort mist en dat hij ons en de auto snel komt ophalen, want we beginnen voort honger te krijgen.

Ik sluit af in traditie met een oud Haïtiaans Creools gezegde: Ou gen yo ale gwo twou san fon, te di skèyte a ak li te kondwi nan yon twou. Oftewel Je moet diep gaan, zei de schaatser en hij reed in een wak

 Door: Luuk van Velthoven